KS. GOFFINEGO NAUKA NA TRZECIĄ NIEDZIELĘ PO [ZIELONYCH] ŚWIĄTKACH
KS. GOFFINEGO NAUKA NA TRZECIĄ NIEDZIELĘ PO [ZIELONYCH] ŚWIĄTKACHW tę niedzielę jest celem Kościoła wzbudzić w nas wiarę w Opatrzność Bożą w czasie ucisku i strapienia, i w miłosierdzie Boże okazywane grzesznikom. Dlatego też z zaufaniem i z pokorą modli się Kościół do Boga na wstępie do Mszy świętej:
„Wejrzysz na mnie, a zmiłuj się nade mną, bom ja jest jedyny i ubogi. Wejrzyj na uniżenie moje i na pracę moją, a odpuść wszystkie grzechy moje. Do Ciebie, Panie, podniosłem duszę moją. Boże mój, w Tobie ufam, niech się nie zawstydzę/' (Ps. 24; IG, 18, 1, 2). Chwała Ojcu itd.
Modlitwa kościelna. Boże, obrońco wszystkich, co w Ciebie ufają, bez którego nic niema trwałego, nic świętego, rozmnóż ku nam miłosierdzie Swoje, abyśmy pod Twym sterem i rządem przeszli przez dobra doczesne tak, iżbyśmy nie stracili wiekuistych. Przez Pana naszego itd.
Najmilsi! Uniżajcie się pod mocną ręką Bożą, aby was wywyższył czasu nawiedzenia, wszystko troskanie wasze składając Nań, gdyż On ma pieczę o was. Trzeźwymi bądźcie, a czujcie, boć przeciwnik wasz dyabeł jako lew ryczący krąży, szukając kogoby pożarł; któremu się sprzeciwiajcie mocni w wierze, wiedząc, iż toż utrapienie potyka braterstwo wasze, które jest na świecie. A Bóg wszelakiej łaski, który wezwał nas do wiecznej Swej chwały w Chrystusie Jezusie, maluczko utrapionych On doskonałych uczyni, utwierdzi i ugruntuje. Jemu chwała i moc na wieki wieków. Amen.
1. Abyśmy te utrapienia z rąk Boskich z uległością przyjmowali: Bóg bowiem je zsyła, albo też dopuszcza.
2. Abyśmy się zbytecznie nie oddawali troskom i zmartwieniu, lecz prosili Boga, aby nas nie opuszczał.
3. W utrapieniach baczyć mamy na to, abyśmy się nie unosili niecierpliwością i nieufnością przeciw Bogu i abyśmy przeciw Jego wyrokom nie szemrali, abyśmy nie przejmowali się zawziętością i nienawiścią ku prześladowcom, nie upadali na duchu i nie rozpaczali. Dyabeł bowiem zwykł korzystać ze strapień człowieka, aby go pokusić do grzechu. Tym pokusom
4. oprzeć się trzeba i przypominać sobie cztery rzeczy ostateczne, smutne skutki złości i grzechu.
5. Pociechą naszą być powinna ta myśl, że nie sami cierpimy, lecz że cierpienie jest udziałem wszystkich naszych braci, rozproszonych po świecie, t. j. całego Kościoła katolickiego.
6. Jeszcze większą pociechą w cierpieniach naszych ma być ten wzgląd, że Bóg nas powołał do wiekuistego szczęścia, i że dlatego nas nie opuści, lecz przez te ciernie i głogi zawiedzie nas do wyższego stopnia świątobliwości i przez to zapewni nam zbawienie wieczne.
Onego czasu przybliżali się do Jezusa celnicy i grzesznicy, aby Go słuchali. I szemrali Faryzeuszowie i doktorowie, mówiąc: iż Ten przyjmuje grzeszniki i jada z nimi. T rzekł do nich to podobieństwo, mówiąc: Który z was człowiek, co ma sto owiec, a jeśliby stracił jednę z nich, iżali nie zostawuje dziewięćdziesiąt i dziewięciu na puszczy, a idzie za ona, co zginęła, aż ją najdzie? A gdy ją najdzie, kładzie na ramiona swe, radując się. A przyszedłszy do domu, zwoływa przyjaciół i sąsiadów, mówiąc im: Radujcie się ze mną, iźem znalazł owcę moją, która była zginęła. Powiadam wam, żeć tak będzie radość w niebie nad jednym grzesznikiem pokutę czyniącym, niż nad dziewięćdziesiąt i dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują pokuty. Albo która niewiasta, mając dziesięć drachm, jeśliżby straciła drachmę jednę, iżali nie zapala świecy i wymiata domu i szuka z pilnością, ażeby znalazła? A gdy najdzie, zwoływa przyjaciółek i sąsiadek, mówiąc: Radujcie się ze mną, bom znalazła drachmę, którąm była straciła. Tak, powiadam wam, radość będzie przed Anioły Bożymi nad jednym grzesznikiem pokutę czyniącym.
Łagodność, wyrozumiałość i dobroć, którą okazywał w przyjmowaniu skorych do pokuty grzeszników. Idź za ich przykładem i ty czytelniku, zbliż się do Jezusa z pokorą i ufnością i bądź pewny, że znajdziesz u Niego łaskę i przebaczenie, choćbyś był największym grzesznikiem.
Co znaczy przypowieść Chrystusowa o zbłąkanej owcy i zgubionym groszu?
Pan Jezus pragnie przez to wyrazić:
1. Swą pochopność [skłonność] do zbawienia grzeszników, jako też radość, jaką sprawia Jemu i wszystkim niebianom nawrócenie choćby jednego tylko grzesznika.
2. Faryzeuszom zaś, którzy w swej pysze i zarozumiałości stronili od jawnogrzeszników i szemrali na dobrotliwość Chrystusa, pragnie udowodnić, że grzesznik jest rzeczywiście człowiekiem nieszczęśliwym i zasługuje raczej na politowanie, aniżeli na gniew nasz.
Czemu Aniołowie cieszą się więcej z jednego grzesznika czyniącego pokutę aniżeli z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych?
1.Gdyż tacy grzesznicy zajmą miejsce upadłych Aniołów.
2. Usprawiedliwiony grzesznik staje się podobnym Aniołom.
3. Sam Bóg raduje się z nawrócenia tych, którzy przedtem grzęźli w grzechach.
4. Gdyż Aniołowie widzą, że spełniła się ich modlitwa o nawrócenie grzeszników. Święty Bernard pisze, że „łzy pokutujących są winem dla Aniołów."
5. Wreszcie (mówi święty Grzegorz) prawdziwi pokutnicy przewyższają czasami w gorliwości cnotliwych i niewinnych.
Źródło:
PRZEWIELEB. KS. LEONARDA GOFFINEGO
WYKŁAD LEKCYII EWANGELII
NA WSZYSTKIE NIEDZIELE I ŚWIĘTA
WRAZ Z WYNIKAJĄCĄ STĄD
NAUKĄ WIARY I OBYCZAJÓW
i GRUNTOWNEM WYJAŚNIĘ IEM ROKU KOŚCIELNEGO,
NAJGŁÓWNIEJSZYCH OBRZĘDÓW KOŚCIELNYCH I MSZY ŚWIĘTEJ.
PRZEJRZAŁ I POPRAWIŁ
KS. PROFESOR DR. A. GALANT. Mikołów- Warszawa 1905r., str. 294- 296
Obrazki:
Święty Antoni Egipski kuszony przez szatana, foto Lawrence OP, LINK
Cztery przypowieści: Syn marnotrawny; Zaginiona owca; Zaginiona srebrna moneta; Dobry Samarytanin, foto Ian Wood LINK
Muzeum Katedralne. Palencia. Kastylia i León, Hiszpania. Obraz „Dobry Pasterz”, początek XVII wieku. Zdjęcie: Paul M.R. Maeyaert. Wikimedia Commons LINK
Relief przedstawiający głowę diabła ze złotymi rogami i ostrymi zębami w Rue du Grand Hospice w Brukseli w Belgii, Wikimedia Commons LINK
Kazanie na górze, fresk Franza Xavera Kirchebnera w kościele parafialnym św. Ulryka w Gröden-it:Ortisei, zbudowanym pod koniec XVIII wiek, Wikimedia Commons LINK